De Gebiologeerden

een farce over eenzaamheid en liefde en alles daartussen

Ter ere van het jubleumjaar van de KOE in 2019 presenteren Peter Van den Eede en Bas Teeken - exact 30 jaar na hun allereerste voorstelling - opnieuw De Gebiologeerden op de plaats waar het allemaal begon: de Zwarte Zaal van deSingel.

De Gebiologeerden brengt ons het verhaal over E. Van de Broek en L. Van der Plas. Deze twee vrienden die hun emoties en hartstochten geen vrije loop durven laten, onderhouden zich binnen een onleefbaar en geforceerd beleefdheidspatroon. Zo onderdrukken zij niet alleen hun gevoelens, tevens een sluimerende maar hevige liefde voor elkaar, ontstaan uit een respectievelijk uitgesproken, echter nooit besproken, nood aan affectie. Mede uit angst voor zo een open confrontatie, de ware dialoog, hebben Erwin en Ludo zich verdiept in de ornithologie. Het is een extreme obsessie geworden via de welke zij de communicatie kunnen aangaan zonder onmiddellijk gevaar op een goede dag door zielenroerselen ten gronde te gaan.

Van en met Peter Van den Eede en Bas Teeken
Techniek Bram De Vreese en Pol Geusens
Productie de KOE
Met de steun van de Vlaamse overheid

Recensies (16)
Recensies (16)
Cutting Edge, Bregt Van Wijnendaele (15/2/2010)
Leidsch Dagblad, Hans Stupers (24/10/1991)
Knack, Roger Arteel / Edward Van Heer (9/1/1991)
De Volkskrant, Marjan Buijs (4/12/1990)
De GAY krant, Guus Wakelkamp (15/12/1990)
Haarlems Dagblad, Eddy Geerlings (1/12/1990)
Haarlems Dagblad, Margriet Prinssen (28/11/1990)
Lutgarde Daniëls (26/10/1990)
De Standaard, Mark Van Steenkiste (25/10/1990)
De Morgen, Wim Van Gansbeke (23/10/1990)
Het Nieuwsblad (23/10/1990)
Uitkrant 's Hertogenbosch (1990)
Knack, Edward Van Heer (7/7/1989)
> Toon voorbije speeldata
< Verberg voorbije speeldata
PREMIERE
27 mei 1989TieltCC Gildhof
Mei 2019
27 meiAntwerpenKoninklijk conservatorium Antwerpen - Zwarte zaal
28 meiAntwerpenKoninklijk conservatorium Antwerpen - Zwarte zaal
29 meiAntwerpenKoninklijk conservatorium Antwerpen - Zwarte zaal
> Overzicht speeldata
‹Een heel eerlijke, buitengewoon kwetsbare, zeer grappig en doorlopend pretentieloos, een ontroerend geakteerde voorstelling. Acteren als een vorm van zijn. Ook dàt is naïef, maar prachtig om mee te maken.› ≤De Morgen (1990)≥ ‹De manier waarop het Antwerpse teatergezelschap De Koe het vogeltjeskijken gebruikt in hun sentimenteel-ironische farce De Gebiologeerden is meesterlijk. Als het gezelschap op dezelfde verfrissende manier teater blijft maken, wordt De Koe hét prijsbeest van het Vlaamse teater van de jaren negentig.› ≤De Standaard (1990) ≥ ‹Een farce gemaakt met veel vakmanschap, verbeelding en vormbewustzijn.› ≤Leidsch Dagblad (1991)≥ ‹Met het bijwijlen zeer amusante en en uiterst knap gespeelde "De Gebiologeerden" bewijzen deze heren dat ze heel wat in hun mars hebben.› ≤Knack (1991)≥ ‹Ze tonen zich in deze eerste productie wars van effectbejag en modieuze trucs. Hun ironie is gemengd met tederheid en subtiel voeren ze je mee in een licht absurdistische wereld waarbij de theaterwetten terloops worden doorbroken. (...) Hun spel blijft klein, vol ingehouden passie en gevoel voor detail.› ≤De Volkskrant (1990)≥ ‹Toch zijn het niet zozeer de opbouw of de dosering die deze voorstelling opmerkelijk maken. Maar wel de authenticiteit waarmee theater gemaakt wordt: zonder truuks om de toeschouwer zand in de ogen te strooien en met veel durf en persoonlijkheid. Het is lang geleden dat ik nog zo genoten heb van een theateravond. › ≤De Standaard (1990)≥ ‹Een fantasievolle voorstelling, simpel en geraffineerd tegelijk.› ≤Algemeen Dagblad (1990)≥ ‹... een prachtig debuut. De kwaliteit schuilt voornamelijk in de directe, vederlichte en nergens voorspelbare humor.› ≤Eindhovens Dagblad (1990)≥ ‹Peter Van den Eede en Bas Teeken acteren zeer subtiel, uiterst fris en spontaan en met veel gevoel voor understatement.› ≤Knack (1989)≥