Na 30 jaar theaterteksten wagen we ons eindelijk aan een boek: KOE DOET BOEK! Een boek waarin we de vraag stellen hoe de KOE een boek zou maken, een voorstelling op papier, een grillig, verrassend en vernieuwend werk waarin Peter, Natali en Willem - samen met co-auteur en redacteur Wannes Gyselinck - u een unieke blik schenken op hun filosofie en werkwijze. Kortom: een jubileumboek zoals enkel de KOE dat maken kan. Over al wat we hebben nagelaten, en al wat we hebben nagelaten na te laten. Blader door beelden uit dertig jaar KOE-voorstellingen, krijg eindelijk de - nooit eerder gepubliceerde! - tekst van ons allereerste stuk De Gebiologeerden in handen, of ga zelf aan de slag met het 'Vademekoe', een DIY-handleiding op basis van 40 veelgestelde vragen. Met bijdragen van o.a. Wim Helsen, Ivo van Hove, Damiaan De Schrijver, Raf en Mich Walschaerts, Micha Wertheim en vele anderen

KOE DOET BOEK werd officieel gepresenteerd op 7 mei 2019.

Vul dit formulier in om uw exemplaar te bestellen aan de vriendenprijs van €34 (i.p.v. €39). 

In de pers


Lees
- de voorpublicatie in Etcetera.
- de voorpublicatie in rekto:verso.
-  de recensie in Theaterkrant
- de recensie in Het Nieuwsblad
- de recensie in De Standaard
- de lezing van Tuur Devens in Theaterkrant

Quotes

Het enige boek dat de KOE kon schrijven, of dat doen jullie me feilloos geloven, zo heerlijk anders en eigen en juist. Ik heb gelachen, hard gelachen, overkomt me zelden met een boek, en ik heb ook tranen in de ogen gehad, enfin, le tout, maar je krijgt er ook zin van om eens wat beter te gaan bestaan, uiteraard niet in morele zin, gewoon als beoefenaar van het leven. Dat is toch wel gigantisch wat. (Guinevere Claeys)

Hardop nadenkend over hoe een boek over de KOE er uit zou moeten zien, schetst de huidige artistieke kern – Peter Van den Eede, Willem de Wolf en Natali Broods – een treffend beeld van de werkwijze en filosofieën van het collectief. Vorm en inhoud vallen naadloos samen: KOE DOET BOEK is een boek dat leest als een voorstelling van de KOE, dat al begonnen was voordat je er klaar voor was, zichzelf voortdurend herformuleert en ter discussie stelt, en waarin interessante inzichten je ineens overvallen. (Sander Janssens, Theaterkrant)

Het is allesbehalve een klassiek jubileumboek geworden, maar een juweeltje van een kunstboek dat je tranen van het lachen bezorgt. ... Vooral het speelse gebruik van voetnoten, inleidingen en de evenwichtsoefening tussen geschreven en gesproken tekst (een groot deel van het boek is uitgeschreven als theatertekst, maar is dat om verschillende redenen niet) zijn een perfecte introductie voor iedereen die nu eindelijk eens wil weten waar De Koe nu eigenlijk voor staat. (Magali Degrande, Het Nieuwsblad)

Kun je de vluchtigheid van het theater tegengaan met een boek? Het Vlaamse Cie De Koe probeert het, nu ze hun dertigjarig jubileum vieren. Koe doet boek, luidt de kordate titel en het is een mooi en bijzonder boek geworden. Geheel in de stijl van hun voorstellingen praten de drie makers die de kern vormen over zichzelf en over de verhoudingen in de groep, terwijl ze met lange voetnoten hun opvattingen over theatermaken ophalen. (Ron Rijghard, NRC Handelsblad)

Koe doet boek voelt echt als een voorstelling, maar dan in boekvorm. De kenmerkende meanderende, ironische en jazzy stijl van De Koe, waarbij de acteurs vaak naast of door elkaar heen praten, werkt dankzij typografische spitsvondigheden ook door in de teksten. De vele voetnoten - en voetnoten op die voetnoten - leggen gaandeweg de poëtica van het gezelschap bloot, als een soort commentaar op dit stukje 'boektheater'. Je krijgt als lezer inzichten, smult van de vertaling van theater naar boek en moet niet zelden schaterlachen. (Filip Tielens, De Standaard)

... een tekst die – doorheen vele gedachtecapriolen- een ongemeen scherpe kijk op het menselijk bedrijf biedt. Het voert de toneelspeler op als dat vreemde specimen van de menselijke soort dat beseft dat we spelen dat/wat we zijn. (Pieter T'Jonck, Theaterkrant)

'Angst, boosheid, verdriet… de kunstenaar demonteert en monteert zijn dagelijkse pijn in een onrechtstreekse reactie van esthetische werkelijkheid. Tot meer is kunst niet in staat: de troost van de schoonheid.’ Daar valt weinig aan toe te voegen, denk ik. (Tuur Devens, Theaterkrant)

Een voorproefje

Bij wijze van flaptekst staat deze tekst op de kaft: 

Ik heb naar de kaft van het boek gekeken en gezien dat er een foto van mij op staat. Op de foto is te zien hoe ik het boek in ontvangst neem. En hoe het me emotioneert. Ik kijk op de foto naar hoe ik het boek in ontvangst neem dat u nu in uw handen heeft. En dat ik ook weer even in mijn handen nam vlak voor ik deze tekst begon te schrijven. De hernieuwde kennismaking met het boek zojuist voor het schrijven emotioneerde me opnieuw. Iemand had er eigenlijk andermaal een foto van moeten maken. Dan zouden we kunnen vergelijken.

Het boek zelf, het vasthouden van het boek zelf is sensationeel. Het gewicht, het formaat, het feit dat het bestaat. En wat het vertegenwoordigt. Dertig jaar de KOE. Dit boek wil daarop terugkijken door vooruit te blikken. Dit boek wil een poging doen u uit te leggen hoe wij werken, wat wij belangrijk vinden, hoe wij praten, schrijven en onderhandelen. Het wil laten zien hoe wij een voorstelling maken en hoe dat verandert. Hoe dat verandert door het maken van een boek. Hoe dat verandert door het maken van een boek over hoe wij een voorstelling maken. Het boek is als een voorstelling die niet wordt gespeeld, maar wordt gelezen.